Ik zie zijn gezicht, zijn ogen; ze staan diepdenkend, moedeloos, maar op hetzelfde moment straalt zijn lichaam kracht en vertrouwen uit. In de grote, nieuwe groentekas staan we. Grond aan zijn handen en stof aan allebei onze voeten.
Meerdere emoties en gevoelens op dezelfde tijd, met daarbij het bewijs van zwaar en fysiek werk.
“Deze zin zit al de hele week in mijn hoofd”, zegt hij. ‘Het enige dobbelspel wat de Heere goedkeurt is de boerderij’.
Ik herken de zin. Het komt uit een nieuw Afrikaans lied over boer zijn in hart en nieren en tevens moedeloos kunnen worden als je over het land loopt en je zorgen voelt. Te geloven in morgen en niet achterom te kijken.
Dit is wat we continue ervaren. Alsof je op een balansbord staat. Het ene moment gaat het soepel en eenvoudig. Het volgende moment loopt het zwaar, valt het tegen. Het ene moment een nieuw leven in de vorm van kuikens, daarnaast de dood als er een kip het leven laat.
Het is het continue samenspel tussen vooruit denken, bewust zijn van het feit dat zonder de zegen van de Heere God niets groeit.
Het is nieuwe manieren bedenken, loslaten van dingen die niet werken, de grond tijd geven om te herstellen, te werken onder de oppervlakte of laten rusten.
Het is enerzijds het bijltje er bij neergooien en aan de andere kant opstaan, uitvinden, opgewonden te zijn als er groei is, leren, vallen en weer opstaan.
Het is iets wat de Heere God meer en meer in ons plant, ons een hart er voor geeft; de boerderij!
Dat we al biddend over het land lopen, vertrouwend, gefrustreerd, maar meer en meer met bewondering voor de natuur, het leven met en niet tegen de natuur.
Dat we ervaren: we zijn geplant, we mogen vruchten dragen en mogen oogsten. Dat we het land bewerken, langszij mogen lopen bij mensen die bij en met ons werken. Het is dankbaarheid, trots en moedeloosheid in één.
Het is werken, wachten, iets nieuws bedenken. Het is leven met de seizoenen, ook hier in het droge Gobabis.
Het is ontmoedigend, opbouwend. Er zitten ongelooflijke lessen in het boerderij leven.
Het is huilen, het is blijdschap, verwondering, geloven in morgen, ontzettend hard werken voor iets waarvan je weet dat je voor de groei en oogst volledig afhankelijk bent van een Ander. We genieten van de innovatie met meer water, nieuwe of een grotere groentetunnel. Het biedt nieuwe kansen, maar het verhoogd ook de afhankelijkheid en de zorgen.
Het is leven met hoop, geloof en verwachting!
We zien de blijdschap op gezichten als we oogst wegbrengen binnen de sloppenwijk. We ervaren zegen en oogst!
Beiden hebben we geen leven achter ons binnen het boerderij leven, maar het is iets wat diep in ons groeit en ons blij en vol van hoop maakt voor de toekomst!
We horen hier en kijken uit naar wat komt!