De lente roept! Mens, dier en natuur komen tot leven!
Ik houd ervan; de seizoenen die zich afwisselen. Ook al is het bij ons minder zichtbaar dan in Nederland. De afwisseling is er zeker!
De eerste bomen die groen worden, te midden van de hoge, kale of herfstachtige bomen. De nieuwe, groene grassprieten op de grond tussen al het geelwit uitgeslagen gras. De katoen bolletjes aan de bomen die hun geur verspreiden met als roep; ‘De lente komt, de zomer komt!’
De lente is maar kort, alles gaat in volle snelheid en ineens is het zomer.
En eerlijk; het is genieten. De tijd dat je geen drie paar sokken en laagjes kleding aan hebt. De avonden die niet meer vragen om de houtkachel die aan moet om het aangenaam warm te krijgen. De tijd van kou ligt voor een maand of acht achter ons.
Blote voeten, slippers, korte mouwen, die ietwat langere avond; meer zon, alsof alles wat meer glans krijgt, klaarstaat voor de maanden die komen.
Om te groeien, te bloeien, de koele ochtend lucht in te ademen.
Lente, zomer; ik kan zeggen dat ik van de Namibische zomer geniet. De lekkere warmte, alles wat in bloei staat, zelfs in het droge land als deze.
Als we tijd krijgen om de kust te bezoeken, ervaren we de seizoenen nog meer! De wind, de zee lucht, het water!
Ik kijk uit naar een seizoen vol van leven, van sprankeling, groei en ontwikkeling in de natuur, op de boerderij, maar zeker in het leven van degene die dag in dag uit hier hun werk verrichten met liefde, met passie en levenslust. Een seizoen waar gelachen wordt, gehuild, gevierd en waar dankbaarheid heerst!