Deze maand, is, na een lang proces van wachten, een belangrijke tijd voor onze oudste werknemer. Hij bouwt zijn eerste stenen huis!
Dat klinkt als iets wat voor ons Westerlingen normaal is, een stenen huis, maar dit is voor hier een bijzondere stap vooruit! Over 1,5 week wordt hij 53 jaar. Na zoveel tijd en op deze leeftijd dus voor het eerst een huis van steen.
Een keuken met zitgedeelte, een slaapkamer en een badkamer met toilet. Er is dus water in en bij huis. Dit alles op 64m2. Een fijn, groot oppervlak in vergelijking met wat ze nu hebben.
En ik denk; Pieter en ik zijn bijna net zo trots en blij voor hem en zijn gezin, als dat hij dit zelf is, maar weinig laat merken.
Het lijkt zo eenvoudig, en dat is het ergens ook, maar het is een enorme stap voor hem. Het leven wordt er op bepaalde vlakken eenvoudiger op. Ze hoeven niet meer met water te slepen die ze halen bij een waterpunt een paar honderd meter verder op. Ze kunnen in hun eigen huis naar het toilet en niet meer op een algemene plek.
Stap voor stap, steen voorsteen. Van een zinken huis naar een stenen huis. Minder koud in de winter, minder warm in de zomer, regen wat niet zomaar naar binnen sijpelt in het regenseizoen. Een vloer van beton in plaats van zand.
Een enorme stap, en wij? Wij genieten mee! Mensen een stap verder zien groeien, doordat ze werk hebben, financiën goed kunnen beheren, een doel voor ogen hebben. Dat is prachtig!