In de weken dat wij in Nederland waren kregen we veel de vraag; ‘Waar is thuis voor jullie?’ Het is iets waar we veel over na dachten in de tijd terug naar Gobabis, Namibië.
Want wat is ’thuis’? Is dat een plek of een persoon? Kunnen dat meerdere plekken zijn?
Volgende maand wonen we 2 jaar in Gobabis. Een dorp waar we al vele stappen hebben staan. Thuis; ik denk dat het voor ons zowel Nederland als Namibië is.
Nederland; daar waar onze wortels liggen, onze jeugdjaren met school, beiden opgegroeid in een wijk waar je je fiets pakte en rondfietste, speelde buiten de tuin.
Daar waar we onze studies begonnen en afronden, waar we onze eerste stappen in het werkzame leven zetten. Waar we elkaar ontmoette, elkaars geliefde en beste vriend(in) werden en nog zijn en waar we een leven samen opbouwde. Daar waar onze familie woont, waar oom en tante zeggertjes opgroeien, waar vrienden wonen en we onze kerkelijke gemeente zich bevindt.
De koffie en of lunch gelegenheden waar we graag te vinden waren. De zee, maar ook de rivieren dichtbij. Dus ja, Nederland is (nog steeds) een deel van ’thuis’.
Namibië, het land van ruige vlakten, rood zand en vele zon uren. Gobabis, een dorp met vele kanten. Met potentie en kansen, maar ook zichtbare armoede. Daar waar ons hart uitgaat naar de nieuwe generatie, daar waar we nieuwe mensen leren kennen. Een andere cultuur omarmen en nog steeds onze wenkbrauwen optrekken als we weer iets nieuws ontdekken.
Daar waar het tempo lager ligt, maar er meer relatie gericht gehandeld wordt. Daar waar onze passie, verlangen en talent samenkomen op de plek die God ons gegeven heeft! De plek waarvan we weten dat we er verschil mogen maken.
Ook dat is thuis!