Samen een pad lopen. Je kent de ander niet, maar stapt in iemands leven, of eigenlijk is het andersom; diegene stapt in het leven van ons en het leven op de boerderij.
Ze gaan mee in de routines van de dag, van de week, het weekend. Deelt zijn of haar leven en na de eerste kennismaking, zie je patronen, hoor je verhalen en soms ook de strijd van de grote keuzes in het leven.
Op zulke momenten ervaar ik een gevoel van dankbaarheid dat zij het leven, hun hart met mij of ons durven delen. Om te groeien, te ontwikkelen, gemotiveerd te worden in de talenten die ze hebben ontvangen, een stukje rust te ervaren. Je kunt hen zien groeien in de weken die volgen! De connectie die heel voorzichtig ontstaat tussen twee culturen!
En dan, breekt de tijd van afscheid aan. We lopen met hen op, deelt in elkaars leven en laat hen weer gaan in het vertrouwen dat je langszij hebt mogen lopen voor de tijd hier. Dat ze hun vleugels kunnen uitslaan op de plek waar zij zullen werken, hun leven delen, anderen mogen inspireren en verder zullen groeien in volwassenheid!